Hazırım, dediğinde Ece'nin sesi titrememişti. Kerem zarfı açtı; belgeleri yatağın kenarına dizdi. Burak kalemi sol eline aldı; sağ kolu askıdaydı. İmza atarken kaşlarını çattı, sonra Ece'ye baktı. "Bir ay," dedi. "Bir ay sonra."

Ece başını salladı. "Bir ay." Parmağı belgenin üzerine gezdi, mürekkebin kurumasını bekledi. Ceyda kapı aralığında durdu, kahvesinden bir yudum aldı. "Ben şahit olurum," dedi. "Kerem de olur."

Kerem omuz silkti. "Zaten öyleydi."