Zelal, konağın ardında bıraktığı o karanlık zindandan kurtulmak için can havliyle koşuyordu.

Ayaklarının altındaki sivri taşlar her adımda canını yakıyor, acı bütün bedenine yayılıyordu. Nefesi göğsünü parçalayacak gibi kesiliyor, ciğerleri yanıyor, bacakları onu taşımakta giderek zorlanıyordu.

Yine de duramazdı.