Mavi notu açtığında el yazısının Aras'a ait olduğunu hemen anladı. Parmak uçlarını sararmış kâğıdın üstünde gezdirdi; mürekkebin bıraktığı iz sertti. Odanın loş ışığında harfler canlanıyor, her bir çizgi boğazında düğüm oluşturuyordu.

"Aras mı bıraktı bunu?" Leyla kapıdan başını uzatıp sordu.

Mavi başını salladı, kâğıdı katlayıp şalının iç cebine sıkıştırdı. "Karar vermemi istiyor. Ne kararı olduğunu söylemeden."

Leyla kapıya yaslandı, kollarını göğsünde kavuşturdu. "Yarın okulda ona söyleyecek misin?"

Mavi omuzlarını hafifçe indirdi. "Söyleyecek bir şeyim yok." Avuçları terliyordu.

Sabah okul koridorunda Aras'la göz göze geldiğinde not hakkında tek kelime edemedi. Aras sınıf kapısında durmuştu; bakışları Mavi'nin üzerindeydi. Teneffüs zili çalınca koridor şenlendi ama Mavi sadece Aras'ın bekleyen bakışını gördü. Nefesini tutup yanından geçti; şalının ucu Aras'ın ceket koluna değdi.

Öğle arasında Leyla onu kütüphanenin arka odasına çekti. Eski haritayı masaya yaydı, parmağı mavi mürekkeple çizilmiş rotayı takip etti. "Sınır geçişi burada. Devriyeler üç saatte bir değişiyor, dolunay gecesi dikkat dağılır."

Mavi haritaya eğildi, kâğıdın küf kokusu burnunu yaktı. "Ya Aras peşimize düşerse?"

Leyla sertçe baktı. "O zaman gerçekten kaçmak istediğine emin olman gerek."

Beşinci ders tarihti. Mavi, Aras'ın sınıfını koridorun sonundaki pencereden izledi. Aras tahtaya eski sürü yasalarını yazarken sesi tok ve otoriterdi; öğrencilerin fısıltısı anında kesildi. Bir kız kelimeyi yanlış okudu; Aras yanına gidip dizlerini hafifçe kırdı, aynı hizaya geldi ve düzeltirken sesi yumuşamıştı. Mavi, göğsünde bir şeyin yer değiştirdiğini hissetti.

Akşam kasaba meydanında Nigar Nine'yle karşılaştı. Havada tütsülenmiş ot ve balmumu kokusu vardı. Nigar Nine Mavi'nin bileğini kavradı; parmakları kuru ve sıcaktı. "Dönüşüm sancıların yakın, kızım," dedi; sesi çatlak bir fısıltıydı. "Kemiklerin ayı hissediyor."

Mavi kolunu çekmedi. "Daha değil."

"Kendini kandırma. Kararını vermezsen, başkası senin için verir."

Mavi kasaba meydanında yürürken sis ayak bileklerine dolandı. Berkay aniden yanına sokuldu; nefesi kulağının ardına değdi. "Sana özgürlük getirebilirim," diye fısıldadı, sesi bal gibi tatlı ama kenarları zehirliydi.