2005 – Aysima 18 Yaşında Nikâhın üzerinden henüz birkaç gün geçmişti. Günler birbirine benziyordu. Sabah... Öğle... Akşam... Sonra yeniden sabah... Aysima, zamanın aktığını yalnızca ezanın sesinden anlayabiliyordu. Artık uyandığında gördüğü tavan kendi çocukluğunun odasına ait değildi. Duvarların rengi farklıydı. Pencerenin baktığı sokak farklıydı. Kapının gıcırtısı bile yabancıydı. Ama en yabancısı... Kendisiydi. İlk sabah erkenden kalktı. Kimse istemeden mutfağa geçti. Ocağ