Kişi karşısındakinde kendi yarısını değil, ruhunun yakın olduğu hakikati ararmış. Şöyle ki; ömrümün tamamının ondan ibaret olduğunu düşündüğüm resmiyeti, sevgisizliği, ilgisizliği ve eksikliği iliklerime kadar hissederken; yolum birden samimiyetin, sevginin ve ilginin vücut bulmuş hali olan insanlarla kesişti. Annemin ruhumda istemeden açtığı yaraları Bahtışen teyze, babamın uzak sevgisini Mehmet öğretmen, kardeş yerine koyacağım Hatice ve varsa taşıdığım bir yarım ruh, tamam