Ertesi sabah bütün magazin hesaplarında aynı kare dönüyordu. Siyah aracın içinde oturan Barlas… ve yanında yüzü tam seçilmeyen gizemli kız. Lalin telefonu kapatıp derin nefes aldı. Plak dükkânına gelen herkes aynı haberi konuşuyordu. Ama onu asıl geren şey başka bir şeydi. Barlas’tan tek mesaj bile gelmemişti. Sanki gece hiç yaşanmamış gibiydi. Öğlene doğru dükkânın kapısı açıldı. İçeri giren siyah kapüşonlu adam başını kaldırdığında Lalin istemsizce durdu. Barlas. Sessizce rafların arasında dolaştı. Sonra eski plakların olduğu bölüme geldi. “Buraya geleceğini düşünmemiştim.” “Ben de seni düşünmemeye çalışıyordum.” Adamın dudak kenarı hafifçe kıvrıldı. Aralarındaki mesafe giderek azalırken içerideki hava ağırlaşmaya başladı. Barlas raftan bir plak alırken parmakları istemeden onun eline değdi. Temas kısa sürdü. Ama ikisinin de bakışını değiştirdi. Tam o anda dükkânın kapısı sertçe açıldı. Gazeteciler içeri doluşunca Barlas refleksle Lalin’in belini tutup onu arka depoya çekti. Kapı kapanır kapanmaz karanlıkta nefesleri birbirine karıştı. Ve adamın eli hâlâ belindeydi.