Bölüm 20 / 29
20. Cezaevi
Yaman' dan
Gönül müdür yangın olan? Su mudur zafer olan, bilemem. Ama ben bir çift göz uğruna denizde boğulmaya razıyım. Kaderin oyunu mudur bu, yoksa bizzat kaderim mi Efnan? Acının bile hissettirmediği duyguları senle tattım. Bana sevmeyi değil, sevdalanmayı öğrettin. Uğruna can alacağım değil, can vereceğim oldun.
Yıllardır süregelen bir düzen vardı. Toprak kanla sulanmış, töre kılıç gibi tepemizde durmuştu. Aşiretler arasında çatışmalar, bitmeyen kan davaları, susturula
