Güzel günler yaşayamadan vuslatı yaşamak... Bu acı, bedenini ele geçirmiş; zehir gibi sarmıştı dört bir yanını. Bir kadının ömrü boyunca beklediği o güzel günler gelmeden, bir veda ile mühürlenmişti hayatı. Her sabah yeni umutlarla uyanırken, bir gece ansızın karanlığa gömülmüştü. Kalbinin derinliklerine çöreklenen acı, yalnızca bir ayrılık değil; bir ömrün sessizce tükenişiydi. Efnan, her nefesinde içini yakan bu sızıyla savaşırken, ruhu ağır ağır çökerken, hiçbir söz, hiçbi