Hatice ve Zennur birbirlerine baktılar; şaşkın ama itaatkâr bir şekilde başlarını eğdiler. — “Tamam hanımım,” dediler aynı anda.

Sevde Hanım derin bir nefes alıp, sonra tekrar salona döndü. Burhan Bey’in yanına oturdu.

Terasta o sırada Civan, Rana oturuyordu. Rana, babasının bu kararını konuşuyordu; yüzünde şaşkınlık vardı. — “Civan,” dedi yavaşça, “senin haberin var mıydı? Babamın böyle bir şey yapacağını… bu kadar çabuk?”