Karanlık Aşkta Fısıltılar

Sen, 'nin kargaşasından uzaklaşıp küçük bir apartmana taşınalı henüz birkaç hafta olmuştu. yaşında, grafik tasarımcı olarak çalışıyor ve yeni bir başlangıç peşindeydi. "Hadi Sen, buradan bir şey çıkar," diye kendi kendine mırıldandı, son işini teslim etmenin verdiği rahatlamayla.

O sırada kapının çalmasıyla irkildi. Karşı daireye yeni taşınan komşusunu hatırladı. Kapıyı açtığında, karşısında duran adam gözlerini Sen'in gözlerine dikmişti. "Merhaba, ben Luka," dedi, derin ve etkileyici bir ses tonuyla. Luka, karizmatik bir duruşa sahipti; onun hakkında bir şeyler Sen'i çekiyordu.

"Merhaba Luka," dedi Sen, hafif bir gülümsemeyle. "Sen, memnun oldum."

"Buraya yeni taşındım ve biraz konuşmak istedim," dedi Luka, elini saçlarına götürerek. "Belki birlikte bir şeyler içebiliriz?" diye sordu.

"Tabii, güzel olur," dedi Sen, içindeki merakı bastıramayarak. Luka'nın gözlerindeki derinlik, Sen'i düşündürüyordu. Onun geçmişi neydi? Neden buradaydı?

Akşam saatlerinde Sen, Luka'nın dairesine geçerken içindeki garip his bir türlü dinmiyordu. Kafasında bin bir düşünceyle kapısını çaldı. Luka kapıyı açtığında, onun karanlık ve etkileyici bakışlarıyla bir kez daha karşılaştı. "Gel, içeri buyur," dedi Luka, kibarca yol göstererek.

İçeri girdiğinde, dairenin iç dekorasyonu dikkatini çekti. Kitaplar, eski tablolar ve antika eşyalarla doluydu. Her şey çok iyi düzenlenmişti. "Görünüşe göre kitapları seviyorsun," dedi Sen, ilgisini saklayamayarak.

"Evet, kitaplar benim dünyam," dedi Luka, yüzündeki hafif gülümsemeyle. "Peki Sen, sen? Ne yaparsın?"

"Grafik tasarımcıyım," dedi Sen. "Ama bazen bu şehirde kaybolmuş hissetmek işten bile değil."

" böyle bir yer," dedi Luka, derin bir anlam taşıyan bakışlarla. "Ama belki de burası sana yeni bir başlangıç sunar."

Konuşmalar ilerledikçe, Sen Luka'nın derin ve etkileyici hikayelerinde kayboldu. Ancak bir an geldi, Luka'nın gözlerinde karanlık bir şey belirdi. Sen merakla sordu, "Senin hakkında bilmediğim bir şey var mı Luka?"

Luka aniden ciddi bir yüz ifadesiyle, "Belki de vardır," dedi, fısıldayarak. "Ama senin için bir sır olarak kalmalı." İçindeki merak ve biraz da korku, Sen'in zihnini meşgul ederken, gece ilerliyordu.

Tam o sırada, Luka'nın telefonuna bir mesaj geldi. Luka'nın yüzü bir an için gerildi. Sen bu değişimi fark etti, ama anlam veremedi.

Ve gece ilerledikçe, Sen pencereden dışarı baktığında, Luka'nın kanlı bir halde olduğunu gördü. Dehşetle geri çekildi ve kalbi hızla atmaya başladı.

"Bu... gerçek olamaz," diye fısıldadı kendi kendine.