Vadiden yükselen duman dağılmış, Nezareth toprağın altına mühürlenmişti. Ama gökyüzü bir türlü durulmuyordu. Averiel, Cassian’ la birlikte yeniden yola koyulduğunda, Kanatsızlar Mezarından geriye sadece çatlamış taşlar ve susturulmuş yankılar kalmıştı. Göğsündeki mühür, diğerleriyle birlikte sessizleşmişti ama bir tanesi içten içe yanıyordu. Bu seferki bir çağrı değildi. Daha çok, bir kalp atışıydı. Birini andığında göğsünde hissettiğin o boşluk gibi Doluluğu olmayan bir çağr