Gelorim’in çembere girişiyle birlikte Euryn’in taşları uzun zamandır duymadıkları bir frekansta titreşti. Bu bir sarsıntı değildi, daha çok bir hatırlama gibiydi. Taşların damarları içinde ilerleyen eski bir bilgi, yeni yazılmakta olan yasanın satırlarına usulca işleniyordu. Averiel, Gelorim’in ayak bastığı yerde toprağın daha koyu, daha doygun göründüğünü fark etti. Karanlık artık dışlanan bir güç değil, içe alınmış bir katman olmuştu. Gelorim sessizdi. Yanmış kanatlarının