Nyxar ismi düzlemi saran yankıların arasından ağır ağır yükselirken, sessizlik yerini uğuldayan bir titreşime bırakmıştı. Her yankı, bir diğerine temas ediyor, iç içe geçmiş anlatılar gibi yankılanıyordu. Bu yankılar artık kişisel değil, kolektif bir hafızaya dönüşüyordu. Ve bu hafıza, yalnızca geçmişi değil, yaklaşan tehdidi de fısıldıyordu. Averiel adım attı. Ayaklarının altında titreşen düzlem, sanki onu bir yere çekmek istercesine çatlamaya başlamıştı. Elion’un bakışları