Spiral kule arkasında yükselirken, Averiel taş basamaklardan sessizce uzaklaştı. Gökyüzü donuk griye çalan soluk bir mavilikteydi. Bulutlar sabit gibi görünse de, içlerinden aşağıya sarkan ince ışık telleri sanki zamanı yavaşlatıyordu. Miraz, kule geçidi kapandığında durdu. “Artık geri dönemezsin.” Averiel gözlerini kapatmadan cevapladı. “Hiçbir zaman tam olarak oraya ait olmadım.” Kael’ in sesi bu kez düşüncelerinin kıyısında değil, doğrudan dudaklarına yakınmış gibi yankı