Ufak bir karartıdan ibarettir insan, fakat tablonun tamamı sayar kendisini. Bu da yetmez, tabloyu yapan el olmaya çalışır. Sonra o karartıyı renklendirir. Ama ne kadar yoğun boyarsa boyasın, içindeki karayı gizleyemez. Ölümle burun buruna gelen insan içinse arafta geçen sürede hep hayatına kattığı renkler gözünün önüne gelir. Sevgili, anne, baba, kardeş, eş dost. Bir de kursakta kalanların, yaşanmamışlıkların esamesi olan soluk renkler. İnsan gözünü kapayınca tablonun tamamın