Tuğçe otele geldiğinde anne ve babasını endişeyle kendisini beklerken buldu. ‘’İyiyim.’’ dedi. ‘’Duş alacağım.’’ Banyoya girip kapıyı kapattı. Suyu açıp altına girerek gözyaşlarına boğuldu.

Hastalığı hayatının her anında zorlamıştı ama hiç bu kadar zorlandığını hatırlamıyordu. Furkan’a gitmek istiyordu. Furkan ile olmak istiyordu ama yapamıyordu. Bu şekilde yanında olmak ona haksızlıktı.

‘’Kızım iyi misin?’’ diyen annesinin sesiyle başından akan suya rağmen gözlerindeki yaş