Tuğçe dinlenmiş bir şekilde hazırlanıp evden çıktı. Mahallede yürürken gören herkes hem hoş geldin diyordu hem de geçmiş olsun. Hepsiyle ayak üstü bir dakika sohbet etmek zorunda kalmıştı.

Kahvehaneye yaklaştığında Furkan’ı dışarıdaki müşterilerine çay verirken gördü. Yürürken topallamasını gördükçe yüreği sızlıyordu. ‘’Aptal Aycan.’’ dedi kızarak. ‘’Ne hâle getirdin gül gibi çocuğu! Gerçi hâlâ gül gibi, maşallahı var yani yakışıklılık konusunda.’’ der demez ağzına vurdu. ‘’