Chris aynanın karşısında duruyordu. Gözlerinin içindeki o derin karanlık artık yalnızca yorgunluktan değil, içeride büyüyen bir bilinçten kaynaklanıyordu. Gözleri hâlâ onundu ama her baktığında başka birinin ifadesiyle karşılaşıyordu. Kalbin yankısı artık içindeki boşluğu değil, kimliğini sarıyordu. Ona benziyordu… ama o değildi. Agatha, mutfakta tek başına oturmuş eski bir yazmayı elleriyle açıyordu. Bu, kendi hocasından kalan son parşömenlerden biriydi. Sayfaları çevirdikç