Gece, hiçbir ses getirmedi. Ne kurt ulumaları, ne rüzgar uğultusu, ne de evin derinliklerinden gelen o alışıldık çıtırtılar... Her şey, sadece yoklukla konuşuyordu artık. Yankı, hatıraları susturmuş, dili susturmuş ve şimdi sıra kimlikteydi. Chris sabah uyandığında kendi yatağında olduğunu anladı, ama kim olduğunu yine anlayamadı. Ne aynaya baktı, ne defterine. O artık sadece biri, ama aynı zamanda hiç kimseydi. Göğsündeki çatlak kapanalı çok olmuştu ama sanki şimdi, görünme