Yankı sustuğunda herkes derin bir nefes aldı. Ama o nefes, Luna’nın gözlerindeki sessizliği dağıtmadı. Michael, daha çok gülümsüyor ama daha az konuşuyordu. Onlar, yankı sonrası doğan ilk nesildendi. Karanlığın bitişiyle değil, karanlığın içinde şekillenmiş hislerin arasında büyüyorlardı. Geceleri daha derin rüyalar görüyor, sabahları içlerinden duydukları ama tarif edemedikleri seslerle uyanıyorlardı. Bir gün Chris, Luna’yı bahçede tek başına otururken buldu. “Bir şey mi v