Kasaba o sabah garip bir sessizlikle uyanmadı. Çünkü kimse uyanmadı. Saatler durmuştu. Kuşlar ötmüyor, ağaçlar kıpırdamıyor, rüzgar bile nefes almıyordu. İnsanlar gözlerini açtı, hareket etti ama... yaşam durmuştu. Çünkü seçim günüydü. Ve zaman bile kararsızdı. Megan okulun bahçesinde yalnız yürüyordu. Ayaklarının altındaki taşlar onun için kenara çekiliyor, çimenler eğiliyordu. Her adımı yankı yapmıyor, titreşim yayıyordu. Agatha onu uzaktan izliyordu. Elindeki defterde şu