Leyla’nın eli sürekli al kaftanlara gidiyordu. Ezelden beri kırmızı giymeyi seviyordu ama Faruk ona "kırmızı giydiğinde gül gibi oluyorsun, sanki burnuma buram buram gül kokusu geliyor" dediğinden beri al gördüğü her şeye gözü kayıyordu.

“Kız bana bak. Sarı da bir renk, hatta toz pembe de, mavi de. Ama sen iç elbisesinden, kaftanına çorabına kadar her şeyi kan kırmızısı seçtin. De bakayım ablana nereden bu al merakı?”

Leyla, az ileride alışveriş yapan Züleyha hanım ve halas