Bir bahar günü dünyaya gözlerini açtığında herkesten eksikti Leyla. Öyle eksikti ki; o çığıra çığıra ağlarken annesi son nefesini veriyordu. Ebe ağlayan bebeye kıyamamış, henüz bedeni soğumayan kadının memesini tutturuvermişti. Leyla hem içini çekmiş hem de o memede duran sütü içmişti.

Koca Anamur’un en bahtsız bebesiydi o zamanlar. Herkes Nazenin’in nasıl güzel, nasıl has bir gelin olduğunu konuşur, geride kalan yavrular için ah ederdi. En çok da 25’inde dul kalan Zakir’in