ADAR

Sabah ezanıyla uyandım.

Bir an nerede olduğumu bilemedim. Tavan yüksekti. Duvarlarda eski kalem işleri vardı. Pencereden giren ışık bal rengindeydi. Sonra yatağın öbür yarısına uzandım. Yastık hâlâ sıcaktı. Ama Elif orada değildi.