Dante Rossi'nin o siyah orkidesi, o gece Alistair'in ellerinde parçalanıp şöminenin alevlerine atıldığından beri, şatodaki izolasyonumuz çok daha derin, çok daha psikolojik bir boyuta taşınmıştı. Dışarıdaki dünya bizim için tamamen durmuştu.

Şatonun alt katındaki geniş, cam duvarlı odaya güneş ışıkları vururken, elektrikli çömlekçi çarkının o hipnotize edici, ritmik uğultusu sessizliği dolduruyordu.

Üzerime Alistair'in beyaz, bol gömleklerinden birini geçirmiştim. Düğmeleri