Varşova'nın o dondurucu ayazı omuzlarımı titretirken, Alistair'in dudaklarının boynumda bıraktığı o alevden mühürler aklımı başımdan alıyordu. Balkonun mermer sütununa yaslanmıştım ama bacaklarımın bağı çözülmek üzereydi.

İçerideki kalabalık, Dante Rossi'nin çöküşünü fısıldarken, biz o ağır kadife perdelerin ardında kendi cehennemimizde yanıyorduk.

Aniden, Alistair geri çekildi. Göğsü hızla inip kalkıyor, o dipsiz gözlerinde daha önce görmediğim, tamamen ilkel ve oyunbaz bi