Zifiri karanlığın içinde, sırtım o devasa antik aynanın dondurucu camına her çarptığında, içimdeki o son masumiyet kırıntısı da paramparça oluyordu. Alistair'in tenimi dağlayan dokunuşları, o eriyen buzun soğukluğu ve dışarıdan süzülen o boğuk çello tınısı, beynimde kusursuz, akıl almaz bir senfoni yaratmıştı.

Göremiyordum. Sadece onun kavurucu nefesini, tenimdeki o acımasız ama bir o kadar da tapınılası hakimiyetini hissediyordum. Dünyanın en tehlikeli adamının kollarında,