Ahşap masanın üzerindeki o dünyayı unutturan, vahşi ve yıkıcı gecenin ardından; sabahın o soluk, gri ışığı süitin devasa pencerelerinden içeri sızdığında, tenimdeki her bir kas tatlı bir sızıyla uyanıyordu.

Gözlerimi yavaşça araladığımda, gri ipek çarşafların arasında değildim. Alistair beni gece yarısı o meşe masadan alıp, devasa yatağımıza taşımıştı. Başımı çevirdiğimde, onun yanımda olmadığını fark ettim.

Hafifçe doğruldum. Üzerimde sadece onun siyah ipek gömleği vardı.