Siyah piyanonun pürüzsüz ahşabı üzerinde, zevkin o paramparça edici doruğundan yavaş yavaş gerçekliğe döndüğümüzde, balo salonunun o ağır, terk edilmiş sessizliği etrafımızı sarmıştı.

Alistair, göğsü hala hızla inip kalkarken kollarını belimden usulca çözdü. Gözlerindeki o kudurmuş, zifiri karanlık yavaş yavaş duruluyor, yerini o bildiğim ölümcül, sarsılmaz krallığına bırakıyordu. Mermer zemine fırlattığı smokininin ceketini aldı ve omuzları, askıları tamamen yırtılmış, teni