MİHRA’NIN GÖZÜNDEN Bakkalın basamağında Miran’ın göğsüne çarptığım o andan beri kalbim göğüs kafesime sığmıyordu. Parmaklarımın ucunda hâlâ onun gömleğinin sert dokusu, burnumda ise o buram buram tütün ve ayaz karışımı kokusu asılı kalmıştı. Adam benden kaçtıkça, araya buzdan duvarlar ördükçe kader bizi bir mengenenin iki ucu gibi birbirimize bastırıyordu.

Ama neye yarardı ki?

Dokunuyordu, kokumu ciğerlerine hapsediyordu ama gözlerindeki o kırgın kilit açılmıyordu. "Dikkat