Bölüm 30 / 38
Zafiyet ve Zehir
Kasanın çelik kapısının şifresini kırıp güvenli evimize dönmemiz bir saatimizi aldı. Roman'ı arka koltuğa yatırmış, arabayı New York sokaklarında adeta bir ölüm makinesi gibi kullanmıştım. Onu kaybedemezdim. Hayır, onu öldürecek kişi ben olmalıydım, bir başkası değil; ve onu öldürmekten vazgeçtiğim o andan itibaren, o tamamen benimdi.Villanın tıbbi müdahale odasına girdiğimizde, onu deri sedyeye yatırdım. Gömleğini hızla yırtıp açtım. Kurşun omzunu delip geçmişti, kemiğe zara
