Tıbbi odadaki o yoğun, kan ve antiseptik kokan gecenin sabahına uyandığımızda, dışarıdaki dünya bizim için artık tamamen değişmişti. Roman, dikiş atılmış omzuna rağmen yatakta doğrulmuş, tek eliyle siyah gömleğini iliklemeye çalışıyordu. Hareketleri kısıtlıydı ama gözlerindeki o öldürücü kararlılıktan hiçbir şey kaybetmemişti.

"Sana dinlenmen gerektiğini söylemiştim," dedim, yataktan kalkıp onun yanına giderken. Gömleğinin açık kalan son iki düğmesini iliklerken parmaklarım