Bölüm 37 / 38
Kan Bağının Sonu
Demir merdivenleri üçer beşer tırmanıp ofise daldığımda, Viktor pusuya yatmıştı. Kurşunu omzumu sıyırıp geçtiğinde acıyla inledim ama durmadım. Üzerine atılıp silahını elinden düşürdüm. İkimiz de yere yuvarlandık.
"Sen her zaman babamın en zayıf köpeğiydin!" diye kükredi Viktor, ellerini boğazıma sararak. "Şimdi o İtalyan pisliğinin yatağında kendini kraliçe mi sanıyorsun!"
Nefesim kesilirken, gözlerimin önü kararmaya başladı. Ama içimdeki o vahşi, ölümcül kız uyanmıştı. Ja
