Dün akşamki neşeden fersah fersah uzakta yendi akşam yemeği. Esma çocuklarıyla ilgileniyor, anlattıklarını dinleyip tebesüm ediyordu. Gözlerine bakmayan hiçkimse bu gün kopan fırtınayı tahmin edemezdi.

Ama işte okyanus gibi derin gözler kanlanmıştı ve hiçbir tebessüm de ulaşamıyordu derinliğine.

Tarık suçunu bilen çocuk gibi usul usul söylenenleri yaparak ortama uymaya çalıştı. "Yemek hazır", sofraya gitti. "İlaç vakti", hapını yuttu. "Meyve soydum", tamam yeriz.