"Karanlıkta açan çiçek şebnem istemez.

Topraktan aldığı sızı bir ömür yeter. "

Bir Azeri şaire ait bu dizeler. Öyle pek şiirden, güzel sözden anlayan biri sayılmam ama bazı duyguları yeni yeni öğrenen biri olarak şunu söyleyebilirim ki; okudukça bana Tuna'yı hatırlatıyor. Onun için karanlıkta açan çiçek diyebilirim çünkü hayat; uçsuz bucaksız bir karanlıktan ibaretti benim için onu tanıyana kadar. Hayatıma girdiği andan itibaren ise renklendim, aydınlandım, sanki kara bulut