"Canımdan can götüren o ürkütücü günlerin ardından tam 10 gün geçti. Cüneyt hastane ortamına en fazla dört gün sabredebilmişti. Amcamın bütün ısrarlarına rağmen kendi evinde kalmak istemiş ve köşkte rahat edemeyeceğini ima etmişti. Açıkçası onu gözümün önünde istiyordum. Ama şükürler olsun ki amcam ve babaannem benim kıvranmalarımı anlamış ve Cüneyt'in dairesini gözetleyen koruma sayısını arttırarak benim de onunla kalama müsaade etmişlerdi. Bu kadar anlayışlı oldukları için