Arthur’un ağzından sızan beyaz köpük beton zemine damlarken, deponun içindeki zaman adeta dondu.

Babamın yüzündeki o sarsılmaz, kibirli maske saniyeler içinde paramparça oldu. "Panzehiri bulun!" diye kükredi, sesi deponun çelik çatısında yankılanıyordu. Korumalarından birinin yakasına yapışıp onu Arthur’un üzerine fırlattı. "O kalbi durdurmayacaksınız! Eğer o kalp durursa dünyadaki tüm servetim, tüm bağlantılarım siber suçlara düşecek! Yaşatın onu!"

Dışarıdaki polis sirenle