Arthur gözlerini açtığında her yer zifiri karanlıktı.Sadece yüzüne vuran yüzlerce ekranın o mavi, soğuk ışığı vardı. Kendi malikanesinin altındaki o penceresiz, havasız gözetleme odasındaydı. Oturduğu sandalyeye kalın çelik zincirlerle bağlanmıştı.Hoparlörden benim sesim yankılandı."Uyandın mı kocam?"Arthur zincirlerini çılgınca çekiştirdi. "Valerie! Çıkar beni buradan! Delirdiniz mi siz? Roman! Bırakın beni!"Ben ve Roman, aynanın arkasındaki gizli geçidin dışında duruyorduk.