Sabahın ilk ışıkları perde aralarından içeri süzülürken Derin hâlâ Ateş’in kollarındaydı.

Gece boyunca neredeyse hiç uyumamışlardı.

Bazen yalnızca birbirlerine bakmışlar, bazen yeniden birbirlerine çekilmişlerdi. Yıllardır içlerinde büyüyen özlem artık durdurulamıyordu.