Yusuf Hoca bir adım bile geri atmadı. Bütün köylünün şaşkın bakışları arasında başını dik tuttu, sesini daha da gürleştirerek haykırdı: ​"Kimsenin namusu kirlenmedi! Her şeye rağmen, atılan bütün iftiralara rağmen ben Zeynep’i kabul ediyorum! Onu nikahıma almaya ben talibim!" ​Avluda buz gibi bir sessizlik çöktü. Harun’un silah tutan eli parazitlenmiş gibi titredi. Yıllardır evde oğullarının gölgesinde sessiz kalan, çaresizlikten ezilen baba Remzi Efendi, o an ilk defa öfkeyl