Kahveleri hazırlayıp salona geçtiğimde Teoman Bey, Boğaz'a bakan pencerenin önünde durmuş, geceyi seyrediyordu. Salonun büyük kısmı yalnızca ayak lambasının yumuşak ışığıyla aydınlanıyordu. Bilerek güçlü bir aydınlatma kullanmıyordum. Bu evin mimarisi loş ışıkta çok daha sıcak görünüyordu. Dışarıda ise bambaşka bir İstanbul vardı. Karşı kıyının ışıkları suyun üzerine dağılmış, ara sıra geçen vapurların düdük sesleri gecenin sessizliğini bölüyordu. Bu manzaraya yıllardır bakıy