​Yirmidört saatlik süre dolmuş, güneş doğarken dere kenarındaki sis henüz kalkmamıştı. Fatih şık takımlarıyla, arkasında iki dozer ve güvenlik ekibiyle obanın girişinde dikiliyordu. Emre çadırın önünde, bilekleri sarılı bir halde gergin bir bekleyiş içindeyken, Zeynep ve oba halkı arkada korku dolu gözlerle toplanmıştı. Fatih arabadan inip soğuk bir tebessümle seslendi: — Süreniz doldu Emre. Dün o marangoz parçasına güvendiniz ama bugün kimse sizi kurtaramaz. Sökün şu çadırla