Günler günleri, aylar ayları kovaladı... Aradan geçen o üç ay, ömrümün en huzurlu zamanlarıydı. Akşam olup Adar’ın anahtarı kapıda döndüğünde o kapıyı aşkla açmak, özenle hazırladığım sofralar ve baş başa içtiğimiz kahveler... Bu mutluluk hayallerimin bile ötesindeydi.Sadece kendi kabuğumuzda da değildik. Köylülerle ilgileniyor, kadınların dertlerine derman olmaya çalışıyordum. İnsanlara faydalı olmak ruhumu dinlendiriyordu. Adar her gün Altındağ konağına uğruyor ama orada fa