Bölüm 22 / 50
Masanın Üzerindeki Yıkım
Adım sesleri tamamen kaybolduğunda, bacaklarımın bütün gücü çekildi. Cama tutunarak yere yığılacakken, Killian beni havada yakaladı. Artık ağlıyordum. Gözyaşlarım yanaklarımdan süzülüyor, çaresizliğim odanın karanlığına karışıyordu.
"Ağlama," diye hırladı, başparmağıyla gözyaşımı sertçe silerek. "Bu acıyı sen seçtin. Ve şimdi, bu seçimin bedelini ödeyeceksin."
Beni camın önünden kucakladığı gibi havaya kaldırdı. Saniyeler içinde o devasa, siyah cam çalışma masasının üzerind
