Kazak çıkmamıştı ama kollarımı kıvırıp önlüğü giydiğimde, ellerim titreyerek kili yoğurmaya başladım. Killian atölyenin köşesindeki deri berjerde oturmuş, elindeki viskiyi ağır ağır yudumlayarak beni izliyordu. Hiçbir şey söylemiyor, sadece bakıyordu. O sessiz, karanlık bakışların ağırlığı altında çalışmak, o kili şekillendirmek imkansızdı. Her hareketim, her nefesim onun merceği altındaydı.

"Çark hızını biraz daha artır, merkezlemede zorlanıyorsun," dedi aniden, sessizliği