Bölüm 37 / 50
Yağmurun Altındaki Kutu
Atölyenin ağır kapısından çıkıp malikanenin loş koridorlarına döndüğümüzde, üzerimde sadece Killian’ın bana fırlattığı siyah, geniş ceket vardı. Ceketin içinde kaybolmuş, çıplak bacaklarım ve çamura bulanmış tenimle o devasa antreye doğru yürürken adımlarım titriyordu. Killian ise sanki az önce o çelik tezgahın üzerinde ahlakımı tamamen parçalamamış gibi, son derece rahat, yırtıcı bir sakinlikle önümden ilerliyordu.
Ana kapıya ulaştığımızda, dışarıdaki fırtınanın uğultusu ka
