Atölyenin içi fırtınanın ortasında kalmış bir enkaz gibiydi. Tezgahın üzerindeki yarım kalmış seramikler yere düşüp parçalanmıştı; tıpkı benim son ahlak kırıntılarım, kurallarım ve doğrularım gibi. Nefes nefese onun boynuna tutunmuşken, kalplerimizin ritmi atölyenin sessiz duvarlarında yankılanıyordu. Beni kollarının arasında o karanlık, tutkulu çukurun en dibine çekmişti ve ben oradan çıkmak istemiyordum.

Killian yavaşça geri çekildi. Nefes alıp verişi hala ağırdı ama gözle