Fincan hâlâ ters duruyordu.

Yirmi bir gündür mutfak masasının üstünde, Nehir'in bıraktığı yerde, notun yanında, ağzı aşağı. Not artık orada değildi; Emir onu ilk gece katlayıp cüzdanına koymuştu, kredi kartlarının arkasına, ve o günden beri her sabah cüzdanını açtığında kâğıdın köşesini görüyordu, Arama'nın ilk harfini. Ama fincana dokunmamıştı. Etrafını silmişti, masayı silerken onu kaldırmadan, bezle kenarından dolaşarak. Bir kere üstüne bir gazete düşmüştü, Emir gazeteyi