Halil Hoca merdivenden düştüğünde Nehir mutfakta, ocağın başında, kahve pişiriyordu.

Ses önce gelmedi. Önce bir sessizlik geldi, garip, ağır, bir şeyin olması gerekip olmadığı bir sessizlik. Sonra bir tıkırtı. Sonra bir başkası, daha ağır, bir torbanın basamaklardan yuvarlanması gibi. Sonra bir inilti, kısa, kesik, babasının sesi ama babasının sesi değil.

Cezve ocakta kaldı. Kahve taştı, Nehir bunu sonradan, öğleden sonra eve döndüğünde gördü: ocağın üstünde kurumuş, kahver