Zarf cuma sabahı geldi. Postacı onu kapının altından itmedi; kapıyı çaldı, Nehir açınca elinde tuttu, bir an bekledi, sanki içindekinin ağırlığını biliyormuş gibi, sonra uzattı.

“Kadıköy'den,” dedi postacı. “İstanbul. İadeli taahhütlü değil ama kalın. Bir imza atın da gönül rahatlığıyla gideyim.”

Nehir imzaladı. Postacı gitti.